ในวันที่สัมผัสได้ถึง “ลมหนาว” แรกของปี
เหมือนเป็นสัญญาณเตือนแบบไม่ต้องมีใครบอกเลยว่า
“ถึงเวลาหยิบหูฟัง แล้วออกไปวิ่งได้แล้ว”
ไม่มีอะไรฟินไปกว่าการได้ก้าวขาออกวิ่งในวันที่อากาศเย็นสบาย ปล่อยให้ลมปะทะผิวเบาๆ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเหงื่อที่ไหลเหนอะหนะ หรือสนามแฉะเหมือนช่วงกลางปี แล้วสวมหูฟังเปิดเพลย์ลิสต์โปรดที่เตรียมไว้
พอจังหวะบีทของเพลงเริ่มเล่นประสานไปกับสเตปการก้าวเท้าเท่านั้นหล่ะ
โลกทั้งใบก็เหมือนถูกกดปุ่ม Slow Motion ไปทันใด
กิโลเมตรที่วิ่งผ่านไปไม่ใช่เรื่องของ "สปีด" หรือ "เพซ" อีกต่อไป
แต่มันคือช่วงเวลาของการ ปล่อยใจให้ชิล
วิ่งเหยาะๆ ซึมซับอากาศบริสุทธิ์
ร้องท่อนฮุกในใจตามเพลงที่คุ้นเคย
มองแสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าหรือลมเย็นๆ ยามเย็นที่พัดผ่าน
การวิ่งรับลมหนาวพร้อมเพลงโปรดคนเดียว
ไม่ได้ทำเพื่อสถิติ
ไม่ได้ทำเพื่อเหรียญรางวัล
แต่มันคือ “รางวัลเล็กๆ ของวัน” ที่เราตั้งใจมอบให้ตัวเอง แค่ได้ออกมาวิ่ง
ได้ฟังเพลงที่ชอบ ในอากาศที่ใช่ แค่นี้ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่โคตรดีของวันแล้วนะ
วิ่งจบแล้วถอดหูฟังออก
สูดอากาศเย็นให้ฉุ่มปอด
แล้วบอกตัวเองเบาๆ ว่า
“วันนี้เราเจ๋งจริง ได้พาตัวเองออกมาวิ่ง”
#วิ่งรับลมหนาว
#ไปวิ่งกัน
